ZdrowieJak swędzi skóra przy chłoniaku?

Jak swędzi skóra przy chłoniaku?

Przez Redakcja

Skóra może być swędząca w przypadku chłoniaka. Chłoniak jest formą raka, który atakuje limfocyty, komórki tworzące układ odpornościowy. Kiedy u kogoś zdiagnozuje się ten typ nowotworu, może on często doświadczać objawów obejmujących swędzenie, obrzęk i zasinienie.

Leczenie skórnego chłoniaka T-komórkowego

Leczenie skórnego chłoniaka T-komórkowego obejmuje dermatologię, onkologię medyczną, a nawet przeszczep komórek macierzystych. Krótko mówiąc, jest kilka rzeczy, o których należy pamiętać, ale w większości przypadków wszystko jest w porządku. Jak w przypadku każdego nowotworu, najlepszym sposobem postępowania jest zlecenie zespołowi ekspertów oceny możliwości leczenia.

Jedną z najbardziej skutecznych i ekscytujących rzeczy w CTCL jest to, że przebieg kliniczny nie jest stały. W rzeczywistości wczesne stadium choroby może mieć charakter łagodny, co sprawia, że większość pacjentów jest skazana na łagodną formę terapii ukierunkowanej na skórę. Jednak nierzadko zdarza się, że pacjent przez wiele lat ma zmienny przebieg. Na szczęście dostępne są różne metody leczenia, w tym chemioterapia systemowa, radioterapia i przeszczepy komórek macierzystych. Istnieje kilka opcji leczenia chłoniaka skórnego T-komórkowego i większość z nich jest dostępna w lokalnej placówce służby zdrowia.

Najnowszą opcją jest zastosowanie psoralenu, środka przeciwzapalnego, który uwrażliwia komórki na światło ultrafioletowe. FDA zatwierdziła psoralen do leczenia PTCL i chociaż wprowadzenie leku do organizmu pacjenta może być trudne, warto podjąć ten wysiłek.

Leczenie chłoniaka Hodgkina

Chłoniak Hodgkina jest agresywnym nowotworem. Powoduje, że w organizmie powstają nieprawidłowe białe krwinki (limfocyty), które nie funkcjonują prawidłowo. Te nieprawidłowe komórki powodują, że organizm nie jest w stanie zwalczać infekcji.

W leczeniu chłoniaka Hodgkina dostępnych jest kilka opcji leczenia. Należą do nich chemioterapia, radioterapia i przeszczepianie komórek macierzystych. Każda z tych metod leczenia ma swoje unikalne ryzyko i korzyści.

Chemoterapia polega na stosowaniu leków, które zabijają komórki rakowe. Leki mogą być przyjmowane doustnie lub wstrzykiwane przez żyłę. Jeśli leki nie działają, pacjenci otrzymują również sterydy. Niektóre z tych leków mogą powodować skutki uboczne, dlatego pacjenci powinni zapytać lekarza, czy istnieją sposoby na zmniejszenie tych skutków ubocznych.

Radioterapia jest również dostępna w leczeniu chłoniaka Hodgkina. Radioterapia jest często stosowana w połączeniu z chemioterapią. Jednak niektóre leki stosowane w chemioterapii mogą mieć szkodliwe skutki uboczne, dlatego lekarze muszą zachować pewne środki ostrożności.

Przeszczep komórek macierzystych to kolejna opcja leczenia chłoniaka Hodgkina. Pacjenci mogą mieć pobrane komórki macierzyste z kości biodrowej.

Leczenie świądu paraneoplastycznego

Swędzenie paraneoplastyczne (PI) jest częstym objawem u pacjentów z chłoniakiem lub białaczką. Jego obecność wskazuje na potencjalnie złe rokowanie. Ponadto może obniżać jakość życia pacjenta.

Leczenie świądu paraneoplastycznego jest trudne. Nie ma jednej metody leczenia PI, a świąd może być oporny na konwencjonalne terapie. Istnieje jednak kilka leków, które okazały się skuteczne. Obecnie leczenie koncentruje się na zmniejszeniu intensywności świądu.

Niektóre leki stosowane w leczeniu świądu w chłoniaku to leki przeciwdepresyjne, antagoniści receptora neurokininy-1 i selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny. Leki te okazały się skuteczne w opisach przypadków i randomizowanych badaniach kontrolnych.

Swędzenie paraneoplastyczne może występować w połączeniu z wieloma nowotworami. Na przykład osoby z rakiem płuc, piersi lub jajnika są bardziej narażone na wystąpienie zespołu paraneoplastycznego. Inne nowotwory, takie jak guzy mózgu, tarczycy i przewodu pokarmowego, również wywołują świąd.

Patofizjologia świądu paraneoplastycznego jest wciąż niepewna. Swędzenie może być spowodowane reakcją układu odpornościowego na komórki nowotworowe. Inną możliwą przyczyną jest uwalnianie substancji chemicznych z komórek.

Leczenie niedokrwistości z niedoboru żelaza

Dokrwistość jest częstym stanem u chorych na raka. Wpływa zarówno na jakość życia, jak i na przeżycie. Występuje, gdy w organizmie brakuje odpowiedniej ilości czerwonych krwinek. Objawy obejmują duszności, zmęczenie, bladość skóry, zawroty głowy i ból w klatce piersiowej. W ciężkich przypadkach może dojść do krwawienia.

Anemia związana z chorobą nowotworową jest związana z obniżeniem sprawności fizycznej, obniżeniem jakości życia i zwiększoną śmiertelnością z wszystkich przyczyn. Dokładne badanie anemii powinno określić jej przyczynę i sposób leczenia. Leczenie ma na celu poprawę stanu funkcjonalnego i zmniejszenie zapotrzebowania na transfuzje.

Demię związaną z chorobą nowotworową można podzielić na dwie grupy: hipoproliferacyjną i normochromiczną. Niedokrwistość hipoproliferacyjna występuje, gdy szpik kostny nie produkuje wystarczającej ilości czerwonych krwinek. Ten typ niedokrwistości jest zwykle spotykany u pacjentów z chorobą nowotworową i charakteryzuje się niskim wskaźnikiem retykulocytów. Zazwyczaj leczenie polega na przetaczaniu koncentratu krwinek czerwonych.

Niedokrwistość związana z niedoborem występuje, gdy organizm nie wchłania lub nie wykorzystuje prawidłowo żelaza. W leczeniu tego typu niedokrwistości często stosuje się proste zastąpienie żelaza witaminą B12.

Poprzedni artykuł
Następny artykuł
Oceń artykuł: Jak swędzi skóra przy chłoniaku?
Ilość ocen: 0 Średnia ocen: 0 na 5

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Proszę wpisać swój komentarz!
Proszę podać swoje imię tutaj

Podobne Wpisy